نوشتن ستاپ و چک‌لیست؛ قانون‌هایی که اجرا می‌شوند

بیشتر ضررها از تحلیل غلط نمی‌آیند؛ از معامله‌هایی می‌آیند که قرار نبود زده شوند. ستاپ در الگولیک همین مشکل را هدف می‌گیرد: مدل معاملاتی‌ات را به قانون تبدیل می‌کنی و الگولیک پیش از هر سفارش همان قانون را اجرا می‌کند. بعداً هم می‌بینی کدام معامله‌ها طبق برنامه بودند و کدام‌ها نه، و هر کدام چقدر برایت خرج داشت.

ستاپ چیست؟#

هر ستاپ چهار بخش دارد:

• شناسه: نام، «توضیح مدل» (چه چیزی یک ورود معتبر را تعریف می‌کند؟) و رنگ
• قوانین معاملاتی: شرط‌هایی که پیش از ورود سنجیده می‌شوند؛ همه اختیاری
• چک‌لیست ستاپ: موردهایی که پیش از ورود، حین معامله یا بعد از بستن تیک می‌زنی
• شدت اجرای پیش‌فرض: «راهنما»، «هشدار» یا «سخت‌گیر»

ستاپ‌ها در تب ستاپ‌ها زیر بخش بازار ساخته می‌شوند و با اشتراک بازار یا حساب پراپ فعال در دسترس‌اند.

ساختن ستاپ#

1. در تب ستاپ‌ها «ستاپ جدید» را بزن.
2. «نام ستاپ» و «توضیح مدل» را بنویس و رنگی انتخاب کن.
3. در «قوانین معاملاتی» فقط قانون‌هایی را پر کن که واقعاً به آن‌ها پایبندی؛ خالی گذاشتن یعنی «محدودیتی ندارم».
4. در «چک‌لیست ستاپ» با «افزودن مورد» شرط‌هایت را بنویس و مرحله و نوع هر مورد را انتخاب کن.
5. «شدت اجرای پیش‌فرض» را انتخاب کن و «ساخت ستاپ» را بزن.

اگر ستاپی نه قانون داشته باشد نه چک‌لیست، ذخیره می‌شود ولی چیزی برای سنجیدن ندارد و شدت اجرا هم اثری نخواهد داشت.

قوانین معاملاتی#

در سقف‌ها، صفر یعنی بدون محدودیت. ریسک هر معامله نسبت به اکوئیتی حساب سنجیده می‌شود و فقط وقتی قابل محاسبه است که سفارش حد ضرر داشته باشد.

چک‌لیست پیش از ورود#

هر مورد چک‌لیست یک مرحله دارد:

• پیش از ورود: شرط‌هایی که باید پیش از زدن دکمه برقرار باشند.
• حین معامله: یادآورهایی برای وقتی که معامله باز است.
• بعد از بستن: کارهایی که بعد از هر معامله باید انجام بدهی.

فقط موردهای «پیش از ورود» می‌توانند جلوی معامله را بگیرند؛ بقیه یادآورند. هر مورد را هم می‌توانی «الزامی» یا «یادآور» کنی: در سشن سخت‌گیر، تا یک مورد مسدودکنندهٔ تیک‌نخورده باقی است، ورود ممکن نیست.

در اتاق، جعبهٔ ستاپ کنار فرم سفارش است: قانون‌ها به شکل برچسب نمایش داده می‌شوند و قانونی که سفارشِ در حال ساخت می‌شکند قرمز می‌شود. موردهای چک‌لیست را همان‌جا تیک می‌زنی و پیشرفتش را به شکل «چک‌لیست: ۲ از ۳» می‌بینی.

سه حالت اجرا#

«شدت اجرای قوانین» را برای هر سشن و هر حساب دمو جداگانه انتخاب می‌کنی:

نمونه

ستاپ: «حد ضرر اجباری». سفارش: خرید مارکت، بدون حد ضرر.

• راهنماباز شدفقط نشان می‌دهد؛ هیچ‌چیز بسته نمی‌شود
• هشدارباز شددر ژورنال: «خلاف ستاپ»
• سخت‌گیرستاپ اجازه نداد«ستاپ حد ضرر می‌خواهد»

حالت سخت‌گیر هیچ‌وقت سفارشت را خودکار اصلاح نمی‌کند؛ یا اجازه می‌دهد یا رد می‌کند، چون اصلاح خودکار یعنی چیزی را تمرین کنی که خودت نزده‌ای.

اگر تازه ستاپ نوشته‌ای، با «هشدار» شروع کن تا ببینی کجاها قانونت را می‌شکنی و هزینه‌اش چقدر است. وقتی عادت ساختی، سشن‌ها را «سخت‌گیر» کن.

وقتی پیام «ستاپ اجازه نداد» می‌آید#

یعنی سشن در حالت سخت‌گیر است و سفارش یکی از قوانین را شکسته. دلیل بعد از پیام آمده؛ مثلاً «ستاپ اجازه نداد — ستاپ حد ضرر می‌خواهد». یکی از این کارها را بکن:

• سفارش را مطابق قانون اصلاح کن: حد ضرر بگذار، حجم یا درصد ریسک را کم کن، حد سود را دورتر ببر یا نوع سفارش را عوض کن.
• اگر پیام «چک‌لیست ورود کامل نشده» است، موردهای مسدودکننده را تیک بزن؛ فقط اگر واقعاً برقرارند.
• اگر به «به سقف معاملات این سشن رسیدی» خورده‌ای، همین‌جا توقف کن. این قانون را خودت برای همین لحظه نوشته‌ای.

ستاپ در سشن، حساب دمو و پراپ#

• سشن ریپلی: هنگام ساخت سشن، ستاپ و شدت اجرا را انتخاب می‌کنی.
• حساب دمو: هر حساب دمو «ستاپ» و «شدت اجرای ستاپ» خودش را دارد.
• حساب پراپ: می‌توانی ستاپ شخصی‌ات را از تنظیمات حساب روی چارت وصل کنی. قوانین پراپ مستقل‌اند و همیشه اولویت دارند؛ ستاپ شخصی فقط سخت‌گیری بیشتری به روش خودت اضافه می‌کند.

آمار هر ستاپ و بایگانی#

کارت هر ستاپ تعداد معامله، نرخ برد، خالص R و سود و زیانش را نشان می‌دهد. در تب آمار هم با فیلتر ستاپ می‌بینی کدام مدل واقعاً جواب می‌دهد و در آنالیز هر سشن، «انضباط» یعنی چند درصد معامله‌ها طبق ستاپ بوده‌اند.

ستاپی را که دیگر لازم نداری «بایگانی» کن. در ساخت سشن نمی‌آید، ولی معامله‌های گذشته و آمارش سر جایشان می‌مانند و هر وقت خواستی از «ستاپ‌های بایگانی» «بازگردانی»اش می‌کنی.

یک نمونهٔ کامل: پولبک به روند#

با این ستاپ چند سشن بازهٔ تصادفی تمرین کن، بعد در آمار ببین معامله‌های «طبق ستاپ» و «خلاف ستاپ» هر کدام چه نتیجه‌ای داشته‌اند.